از مصدر مراعات بمعنى محافظت و مراقبت توجّه كردن به كسى با احسان و خوش - رفتارى و بخشش ، « ليّا » پيچيدن ، دو تا كردن ، در كار كندى كردن و بسنگينى انجام دادن ، پسرى به بيست سالگى رسيدن . جهت نزول : مجمع : از ابن عبّاس روايت كرده است : دو نفر از يهود بنام رفاعه بن زيد بن سائب و مالك بن دخشم هر وقت پيغمبر سخن مىگفت آن حضرت را مسخره مىكردند و باصطلاح دهنكجى مىدادند ، آيت اول براى رسوائى آن دو نفر نازل شد . ترجمه : 44 نبينى اى محمد آن كسان كه بهره اىشان ز كتاب آسمانى داده‌اند گمراهى مىخرند [ چون رشوه مىگيرند و حقّپوشى مىكنند ] و خواهند : شما راه درست خود گم كنيد . 45 و خدا دشمنان شما را به از شما شناسد و دوستى او براى شما بس بود و هم يارى او شما را بس شود . 46 چه گروهى از يهوديان كلمات تورات بگردانند [ تا حقّ را پنهان بدارند ] و گويند : آن را شنيديم و فرمان نبرديم و تو سخن ما شنو چنان كه ديگر سخنى به گوشت نرسد و ما را وارسى و رعايت كن [ به اين گونه با تو سخن گويند ] با پيچاندن زبان خود [ تا تو را مسخره كنند ] و دينت را بد شمارند . ولى اگر آنها با تو مىگفتند : سخن تو شنيديم و فرمان تو مىبريم و تو نيز سخن ما گوش فرا ده و حال ما را ببين [ كه تازه با تو سر و كار داريم و بايد در كار تو بينديشيم ] البتّه اين گونه سخن براىشان بهتر بود و براستى پايدارى نزديكتر ليكن چون كافرند خدا لعنتشان كرد و جز اندكى از ايشان ايمان ندارند . سخن مفسّرين : « الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ » 44 مجمع : ابن عبّاس گفت : يعنى يهود كه تورات كتاب آسمانى آنها است . « يَشْتَرُونَ الضَّلالَةَ » 44 ابو الفتوح نوشته است : زجّاج گفت : براى آن به لفظ اشتراء گفت كه ايشان از عوام رشوه ستاندندى ، پس به آن ماند كه آن بهاء ديانت و هدايت خود كردند ، براى اينكه چون آن بستدند اين از دست بدادند . « وَاللَّه أَعْلَمُ بِأَعْدائِكُمْ » 45 ابو الفتوح نوشته است : يعنى خداى بدشمنان شما